Al jaren keek ik tijdens vakanties naar paragliders. Ik vond het altijd iets magisch hebben: mensen die vanaf een berg de lucht in rennen en vervolgens minutenlang boven het landschap zweven.
Prachtig om naar te kijken, maar zelf? Hoogte, geen controle en afhankelijk zijn van een paar lijnen, een doek boven je hoofd en iemand die zegt dat je vooral moet blijven rennen. Ik liep toch maar door.
Tot afgelopen zomer.
Nog vijf stappen
We waren in de Dolomieten, bij het prachtige meer van Molveno. Samen met mijn zoon, die zelf lichte hoogtevrees heeft, besloot ik het toch te doen.
Eenmaal boven op de berg voelde het ineens heel anders dan wanneer je vanaf een terras naar zo’n paraglider kijkt. De spanning zat in mijn lijf en mijn hoofd ging alle kanten op. Waarom wilde ik dit ook alweer?
Toen kwam de instructie van de piloot:
Nog vijf grote stappen richting de afgrond. Niet inhouden. Blijven rennen. Vertrouwen.
Op dat moment kon ik nog terug. Niet veel later renden we en ineens waren we los.
Van spanning naar rust
Het bijzondere was wat er daarna gebeurde. Door de thermiek gingen we eerst zelfs nog verder omhoog. Onder mij zag ik de Dolomieten en het ijsblauwe water van het meer.
De spanning was verdwenen en de tijd leek even stil te staan. Ik hoefde niets op te lossen, niets te regelen en niets te controleren. Ik kon eigenlijk niets anders doen dan daar hangen en genieten van het moment.
Volledige vrijheid.
Misschien is dat wel het gevoel dat me het meest is bijgebleven.
Vertrouwen komt niet altijd eerst
We denken vaak dat we eerst voldoende vertrouwen moeten hebben voordat we een stap durven zetten. Eerst zeker weten dat iets gaat werken, alle risico’s overzien, nog wat informatie verzamelen of wachten op het perfecte moment.
Maar boven op die berg werkte het precies andersom.
Het vertrouwen ontstond niet vóórdat ik ging. Het ontstond doordat ik ging.
Die vijf stappen waren genoeg.
Als ondernemer blijven we ook weleens boven op die berg staan
Ik herken dat ook bij ondernemers die ik spreek. Je weet eigenlijk al een tijdje dat er iets moet veranderen, maar toch stel je die stap uit.
Misschien wil je een medewerker meer verantwoordelijkheid geven, maar vind je het lastig om echt los te laten. Je loopt rond met een nieuw idee, maar blijft het aanscherpen voordat je ermee naar buiten komt. Of je weet dat een klant, product of manier van werken niet meer bij je past, maar blijft er toch mee doorgaan.
Soms is je bedrijf inmiddels flink gegroeid, terwijl jij nog steeds werkt zoals je jaren geleden werkte.
Niet omdat je niet weet dat het anders moet, maar omdat de stap zetten ook betekent dat je een stukje controle moet loslaten. En juist daar zit vaak de spanning.
Je hoeft de hele vlucht nog niet te kennen
Ondernemen vraagt natuurlijk om nadenken, plannen en risico’s afwegen. Maar er komt ook een moment waarop nóg langer nadenken je niet dichter bij het antwoord brengt.
Dan moet je bewegen. Niet roekeloos, maar bewust.
Soms hoef je nog niet precies te weten waar je uitkomt. Je moet alleen weten wat jouw eerste vijf stappen zijn.
Dat ik dit samen met mijn zoon mocht ervaren, maakte het extra bijzonder. Eenmaal weer beneden gaven we elkaar een flinke knuffel en de hele avond kwam die sprong steeds weer terug.
Niet alleen omdat het spectaculair was, maar vooral omdat we allebei iets hadden gedaan waarvan we boven op die berg nog dachten: dit durf ik eigenlijk niet.
En toch gingen we.
En jij?
Welke stap stel jij als ondernemer al een tijdje uit omdat je eerst meer zekerheid wilt?
Misschien heb je niet méér zekerheid nodig. Misschien is het gewoon tijd voor die eerste vijf stappen.